Boek
Nederlands
Andere formaten
Toegankelijke formaten:

Wit is altijd schoon

Leo Pleysier (auteur)
Monoloog van een stervende Vlaamse boerenvrouw tegen haar zwijgende zoon.
Onderwerp
Dood, Moeders
Titel
Wit is altijd schoon
Auteur
Leo Pleysier
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 1989
116 p.
ISBN
90-234-3099-9

Andere formaten:

Toegankelijke formaten:

Besprekingen

Een buitengewoon gave weergave van de laatste gesprekken die de auteur met zijn moeder heeft voor haar sterven, d.w.z. monologen van een oude Vlaamse vrouw, die bijna babbelziek, maar ontroerend heel haar zorg, de regeling van de begrafenis, de verhoudingen binnen de familie, haar kennissen-kring, het eigen grote gezin de revue laat passeren, vol anekdotes die de diepte van levenswijsheid krijgen. Zij beklaagt zich over de overlast die zij buren en familie aandoet. Het is of de schrijver met een opname-apparaat de registratie van dat bijna eindeloze gesprek natuurgetrouw weergeeft. Uiteraard herdicht hij als een soort van lyrische hommage het leven van zijn moeder. Na honderd pagina's monoloog volgt een epiloog van de schrijver, zeven pagina's kort. Uitzonderlijk fijn taalgebruik. Genomineerd voor de AKO-literatuurprijs 1989. Formaat tussen paperback en pocket; kleine druk.

Over Leo Pleysier

CC BY-SA 4.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Leo Jozef Theresia Pleysier (Rijkevorsel, 28 mei 1945) is een Nederlandstalig Belgisch schrijver. Hij werd geboren in Rijkevorsel in de Antwerpse Kempen, en woont daar anno 2020 nog steeds.

In zijn verhalende prozawerk onderzoekt hij zijn verhouding tot zijn geboortestreek en zijn familieleden. Angst, eenzaamheid, nestwarmte, geweld, de veranderende tijdgeest, isolement en verbondenheid tussen mensen zijn enkele terugkerende thema's. Pleysiers romans zijn emblemata van de menselijke conditie. Ze bevatten tussen de regels ook heel wat tijds- en maatschappijkritiek.

Zijn eerste boeken (Mirliton en Niets dan schreeuw) zijn experimenteel van taal en compositie en ik-gericht. Gaandeweg heeft de auteur zijn horizon verruimd: van zijn eigen streek (Waar was ik weer?) naar Engeland (Shimmy), Afrika (Zwart van het volk), India en China (De Gele Rivier is bevrozen, De trousse).

Wit is altijd schoon (1989), wa…Lees verder op Wikipedia